na de rampzalige tijden die beschreven zijn in italie, de donkere eeuwen herrijst italie vanaf het millennium uit de as. eerder dan elders in europa begint het hart van de steden te kloppen. bedrijvigheid en handel komen op gang, er ontstaan banken en gilden, plattelandsvolk trekt naar de stad. het groeiend zelfbewustzijn roept ook het verlangen naar autonomie en eigen instituties op. tegelijk is italie diep verdeeld. duitse keizers proberen met wisselend succes hun macht over het schiereiland te behouden en bemoeien zich ook met kerk en pausschap. de investituurstrijd bereikt een hoogtepunt. zuid-italie wordt een prooi van de normandiers, die ook sicilie veroveren op de arabieren. de tot op het bot corrupte kerk van rome maakt zich los van byzantium, rekent ongenadig af met ketterse bewegingen en wapent zich tegen de ontluikende strijd tussen geloof en rede. geen middel laten achtereenvolgende pausen onbenut om een vereniging van italie, hun nachtmerrie, te voorkomen. het is ook de tijd van barbarossa, verlicht despoot frederik ii, welfen en ghibellijnen en kruistochten. deze laatste dragen ertoe bij dat voor steden als venetie, genua en pisa de poorten naar het oosten opengaan, maar ook dat een grotendeels vergeten cultureel en wetenschappelijk erfgoed langzaam herontdekt wordt. de periode die in italie, de opkomst van de stadstaten beschreven wordt, is een onmisbare schakel in de geschiedenis van italie. wie het huidige italie wil begrijpen, moet terug naar deze tijd. hoewel het italie zoals wij dat kennen nog niet bestond, zijn de steeds wisselende machtsverhoudingen cruciaal geweest voor de contouren van een land dat een is in zijn verscheidenheid.   – saskia balmaekers, ciaotutti.nl italie, de opkomst van de stadstaten vertelt op boeiende wijze hoe het land zich weer opricht na de donkere tijden van de vroege middeleeuwen. wie het nog steeds goed zichtbare italie van toen en het italie van nu beter wil begrijpen, doet zichzelf een groot plezier met een duik in de unieke geschiedenis van dit unieke land. gelukkig kan dat nu eindelijk in onze eigen taal! – steven van raemdonck, taste-italy.be