dit is ’t derde beukske met ’n fantasieverhaol det zich in bieegdje aafsjpeeltj. ieerder versjene al: de vlegendje moear, ’t verdwijntapijt en noe dus isa en de sjpringtouw. de tekst en de teikeninge zeen van de handj van herman claessen, beeldendj kunstenieer. geboeare in 1949 in remuunj. vanaaf 1972 woeantj hae in bieegdje en sjrieftj hae in ’t bieegdjes dialect, met soms nog ’n inkel remuunjs woeard, det den netjes door de bieegdjer helpdesk ‘annemie’waertj gekorrigeerdj. de blaadmeziek dae bie de leedjes huuertj is gekomponeertj door thijs claessen, de zoon van… isa oet wessem vervaeltj zich. van zien moder mot ’t boete gaon sjpele. “gank mer tuikesjpringe!” zieet ze. met tieengezin begintj isa te sjpringe. mer onger ’t sjpringe merktj ‘t det dit gein gewuuen sjpringtouw is. wie det aafloptj kintj gae in dit verhaolke laeze. isa kumtj onger mieer eine kwaoje piraat tieenge, dae achteraaf toch neet zoea kwaod is en dae ‘m ’n echte sjatkist kado duit. d’r is nog ’n hieel gedeuns met ’n eikuuerke en ’n aovermenke en de sjatkist die inins verdwene is en d’r is ouch nog eine uul. kortom d’r is van alles te belaeve in isa en de sjpringtouw.