al heeft igor niet het verstand van een nobelprijswinnaar, zelf vindt hij dat hij het beter heeft getroffen dan de meeste mensen. overdag monteert hij stacaravans op de sociale werkplaats. en als hij ’s avonds thuiskomt bij zijn oma nettie, die hem heeft grootgebracht, is er altijd taart. dan ontmoet hij het dakloze meisje lisa. samen vinden ze een baby om wie niemand zich lijkt te bekommeren. oma nettie neemt het meisje en de baby liefdevol onder haar vleugels, zonder te beseffen wat er aan de hand is. hoelang zal dit ongewone huishouden een gelukkig leven zijn beschoren? is er hoop gaat over de bedrieglijke sensatie dat de geschiedenis zich herhaalt, over de goede bedoelingen van imperfecte mensen en over onalledaagse liefde.