een schrijver wandelt van zijn werkkamer aan de blijde-inkomststraat in antwerpen naar cinema royale. aangekomen op het koningin astridplein ontdekt hij dat de sekscinema nu een international bakery is, waar 170 nationaliteiten broden bakken. wat volgt is een dialoog van de witte schrijver met zichzelf, dat manke individu, en met de bakkers, die fictieve gemeenschap van ontheemden. het valt af te wachten hoe het stadsbestuur reageert op die los-vaste vrijhandelsplaats, midden in de stad. in dit poetische relaas beent david nolens, schrijver van vijf romans, zijn proza nog verder uit, wars van genre of conventie. hoe goed we ook trachten te kijken in de ogen van anderen, het lukt ons nooit om met twee ogen in twee ogen te kijken. we kijken altijd met een oog in twee ogen. de liefde, zegt men, is het enige wat telt, gemeenschap in de liefde. maar liefde in de gemeenschap, dat nooit.