als zoon van de in de jaren 40/60 bekende banketbakker en kok cor de vries, zijn bijnaam cassie, kon het niet uitblijven dat ook ik graag in de pan ging roeren. ik vind de indische keuken gewoon het lekkerste. ik ben recepten gaan verzamelen en uitproberen. vroeg mijn vader om mij wat recepten te leren. hij deed altijd alles uit zijn hoofd, maar toch heeft hij een aantal recepten voor mij opgeschreven. ik wilde meer recepten en vroeg aan collega’s met een indonesische achtergrond er naar. twee collega’s john mustaman en lex veldberg waren ook door het virus besmet. we wisselden recepten met elkaar uit. ook spraken we oude indische dametjes aan met de vraag of ze nog recepten voor ons hadden. sommige dametjes vonden dat zo leuk, dat we door hen overladen werden met recepten. die recepten schreef ik op in een schrift, waarin ik ook de oude recepten van mijn vader bewaarde. dat schrift begint nu, na al die jaren uit elkaar te vallen. daarom begon ik de recepten op de computer te zetten. mijn zoon ramon kwam met het idee om er een boek van te maken, zodat de recepten niet verloren zouden gaan, zoals bij sommige recepten van mijn vader is gebeurd. uit dat idee is dus dit boek ontstaan. ramon heeft geholpen de recepten voor iedereen goed leesbaar te maken, wat volgens mij goed gelukt is. ik ben trots op dit boek en hoop, dat door dit boek nog meer mensen kennis gaan maken met de gezonde en lekkere indisch / indonesische keuken. foto van ongeveer 1916 op scheveningse strand, mijn vader met zijn vader, moeder en broers. selamat makan