‘te midden van die stadse stilte overviel haar de sensatie dat ze daar altijd geweest zou zijn. dat hoe haar leven ook was gelopen, zij hier, nu, vandaag, op precies deze plek, met een groep onbekenden, een zwaan door de stad had begeleid. het was adembenemend vreemd: zij, de kern van een ster die ze zelf vormde, al haar mogelijkheden samengebald, door elkaar opgeheven, in een ogenblik.’ de personages van roos van rijswijk moeten zich in vier verhalen tot de tijd zien te verhouden. hebben ze die zomaar uit hun handen laten glippen? kunnen ze hem misschien bewust stilzetten? hun gedrag leidt soms tot absurde situaties, bijvoorbeeld wanneer een vrouw in een stationslift alles inzet om haar belager te intimideren, maar ook tot beschouwing.