ik merk dat ze het leuk vinden dat ik veel vragen stel en nieuwsgierig ben. waarom staan er zoveel fietsen – zelfs fat bikes – op het binnenplein? waarom is taalles niet verplicht? hoe kan het dat maar zo weinig asielzoekers werken? waarom duurt het zo lang voordat een bsn beschikbaar is? soms krijg ik een antwoord: het is juridisch op dit moment niet mogelijk om taalles verplicht te stellen. de bsn’s worden uitgegeven door een klein aantal gemeenten, het is een complex proces en er is blijkbaar weinig mankracht voor beschikbaar. maar veel vaker krijg ik geen antwoord op mijn vraag. omdat ze het ook niet weten. robert paul schwippert was 35 jaar lang consultant in het bedrijfsleven. nieuwsgierig geworden naar de mensen die hierheen komen, ging hij van de boardroom naar de werkvloer in een azc. gedurende het jaar dat hij casemanager was, tekende hij niet alleen hun verhalen en ervaringen op, ook laat hij van binnenuit zien hoe ons asielsysteem functioneert en hoe dit veranderd en verbeterd zou kunnen worden.