In de naam van de zoon
In de naam van de zoon
Het is zinloos om het te proberen te ontkennen, dat heeft oscar van den boogaard vijftig jaar lang gedaan; het ging hem ogenschijnlijk goed af. Zonder dat hij het merkte, heeft het hem uitgeput. Een permanente roofbouw op zijn geweten. ‘pas toen ik zijn naam over mijn lippen kreeg, kon ik beginnen het leven recht in de smoel te kijken.’ terugblikkend leek het alsof hij altijd maar met een oog had gekeken.
En op een been had gestaan. Zijn dierbaren waren niet verbaasd. Blijkbaar was het zonder woorden al gezegd.
Puzzelstukjes vielen op hun plaats. Veel hebben ze er niet over gepraat. Voor oscar zelf was het wel bevreemdend te merken dat de enige die er moeite mee had gehad, hijzelf was.
En voor het eerst vond hij woorden om er onomfloerst over te schrijven.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Het einde van een wereld
in een verre en futuristische wereld is de bevolkingstoename niet meer te stoppen. omula en haar ou...
Imagineering
verschillende auteurs constateren dat er een fundamentele veranderingen plaatsvinden in onze econom...
Erfdochter
chloe quinn is zestien en woont in amsterdam noord. tot ze gedachten hoort die niet van haar zijn. ...
Solaris
de planeet solaris is bedekt met een oceaan van geleiachtige vloeistof die aan zijn eigen natuurwet...
