in films en boeken is de liefde een voortdurend thema. in mijn leven ook. en waarschijnlijk ook in het uwe. ik kan me volledig vinden in de 4e eeuwse rabbijn die bij de poort stond van een badhuis om de schoonheid van vrouwen te prijzen. zoals de dichter hafiz de wijn als een weg naar de hemel zag, zo denk ik dat de romantische liefde een pad kan zijn dat ons in dit leven helpt dichter bij die hemel te komen. maar dat betekent niet dat het een geeffend pad is. wie uit de kelk van liefde drinkt, zal niet alleen het zoet smaken, maar ook het zuur, het bitter en natuurlijk ook het zout. al in de liefdessonetten van shakespeare maken we kennis met de ziekmakende kant van de liefde. er is bijna geen verdrietiger gevoel denkbaar dan door een geliefde verlaten te worden. maanden, soms jaren, kan dat je in zijn greep hebben.