in ‘ik moet u echt iets zeggen’ van mensje van keulen komen ogenschijnlijk gewone mannen en vrouwen aan het woord die reden genoeg hebben om het leven niet altijd als een feest te omarmen. wat aanvankelijk een doodgewone situatie lijkt mondt uit in de naakte waarheid, soms subtiel onthuld, soms als een mokerslag uitgedeeld. een vrouw meldt aan de ontbijttafel achteloos en totaal onverwacht dat ze wil scheiden, een andere vrouw neemt wraak op haar bedillerige echtgenoot door de erfenis van zijn moeder een rol te laten spelen, de moeder van een moorddadige zoon doet een verrassend beroep op de rechter. mensje van keulen geeft een stem aan personages die niet vaak gehoord worden. ‘horror en huiselijkheid’: deze delicate combinatie typeert haar werk (aldus marja pruis) en dat ondergaat de lezer van de weergaloze verhalen in deze bundel, die bovendien de humor niet schuwt.