als iemand van wie je houdt is doodgegaan lijkt het soms of niemand echt begrijpt hoe je je voelt. in dit boek vertellen dertig kinderen tussen de zes en twaalf jaar over wat zij meemaakten en hoe hun leven verder ging na de dood van hun vader of moeder. het gaat over verdriet en geluk. over akelige gedachten en fijne herinneringen. over houden van en missen. en over je rot voelen en wat dan helpt. 'ik krijg tranen in mijn ogen als ik aan je denk' is echt een boek om af en toe een stukje in te lezen en dan te merken dat je niet de enige bent die zich zo voelt als jij. iedereen die beter wil begrijpen hoe het is als iemand van wie je houdt sterft, zal het fijn vinden om dit boek te lezen. maar het is ook gewoon bedoeld voor alle kinderen die nadenken over het leven en de dood. en dat doet toch eigenlijk iedereen wel eens.