in ik dacht dat jij geeft joke van leeuwen een eigen stem aan een man die met machteloze macht probeert zijn vrouw lief te hebben. hij lijkt zichzelf ervan te willen overtuigen dat hij met reden woedend en jaloers kan worden, en dat terwijl hij haar regelmatig toevertrouwt zoveel van haar te houden. en ze kunnen toch samen lachen? nou dan. zo mooi als de liefde begon, zo beklemmend wordt de manipulatie in deze pageturner, die vol vaart op een onontkoombaar maar onverwacht einde afkoerst.