in ijsjes op een kerhof beschrijft ineke van geest hoe haar leven begint op haar geboorte-eiland sumatra; een paradijselijke kindertijd in de tropen. de kleurige ijsjes smaken heerlijk, hun gesmolten zoetigheid druipt op haar vingers en kleding. wreed wordt deze lekkernij uit handen geslagen, als in 1942 de tweede wereldoorlog in de pacific uitbreekt en japan nederlands-indie binnenvalt. het heim wordt vernietigd, het wee begint. in het tweede deel van het boek neemt ineke de lezer mee in haar zoektocht in nederland, het land van haar verdere ontwikkeling, met de vraag: wat heeft de vernietiging van het paradijs voor de rest van haar leven betekend? zijn heim en wee met elkaar te verzoenen? of blijft heimwee over? ineke van geest (1936) is in het voormalige nederlands-indie geboren. van haar vijfde tot haar tiende jaar leefde ze in oorlogsgeweld. haar geboorteland moest ze als vluchteling verlaten. ze kwam terecht in nederland, een haar volkomen onbekend land, aan het andere eind van de wereld. van 1984 tot 1987 werd ze bij centrum ’45 in oegstgeest behandeld voor haar oorlogstrauma’s. als neerlandicus heeft ze in het hbo gewerkt. ze heeft de wereld op diverse manieren bereisd, zowel over water als over land. twee dochters en een kleindochter maken haar leven compleet.