‘we mogen niets meer zeggen.’ die klacht klinkt vandaag steeds vaker. maar klopt ze ook? of ervaren we kritiek en veranderende normen te snel als censuur? vrijheid van meningsuiting is vandaag de inzet van een ideologische strijd: woke, cancel culture en sociale druk zouden het vrije woord bedreigen. anderen vinden dat we juist strenger moeten zijn om haatspraak en desinformatie tegen te gaan en burgers beter te beschermen tegen kwetsende uitlatingen. patrick loobuyck verdedigt de stelling dat vrijheid van meningsuiting maximale bescherming verdient. hij waarschuwt voor onze neiging om via strafrecht en sociale druk steeds meer grenzen te trekken rond wat nog gezegd mag worden. aan de hand van spraakmakende voorbeelden – van de veroordelingen van dries van langenhove en geert wilders tot discussies over sociale media, academische vrijheid en het demonstratierecht – laat hij zien wat er vandaag op het spel staat. loobuyck toont ook hoe goedbedoelde pogingen om burgers te beschermen tegen omstreden, aanstootgevende of extreme opvattingen de vrijheid van meningsuiting onnodig kunnen aantasten. dit boek is een radicaal en actueel pleidooi voor een vrijmoediger en robuuster publiek debat, waarin de vrijheid van meningsuiting weer de plaats krijgt die ze in een democratie verdient.