heb je al eens geluisterd naar een hindoestaanse dhrupad, een gisalo uit papoea-nieuw-guinea of gezangen van de zwartvoetindianen? heb je zin om te luisteren naar een muziekstuk dat 639 jaar duurt? gevolgd door de noise perikels van maso yamazaki? of vind je dat geen muziek? tomas serrien tracht in dit boek te achterhalen waarom we het liefst luisteren naar geluiden die ons bekend in de oren klinken. met een brede waaier muziekstukken neemt hij de lezer-luisteraar mee op zijn zoektocht naar de onbewuste structuren die onze muziekbeleving beinvloeden. waarom is het moeilijk om open te staan voor onvoorspelbare muziek? in welke mate bepalen culturele patronen ons luistergedrag? hebben we dan ‘westerse oren’? tomas serrien nodigt je uit om een rijkdom aan geluiden te ontdekken en zo beter te begrijpen wat het betekent om muziek te ervaren.