kansen(on)gelijkheid in het onderwijs staat de laatste tijd weer in de belangstelling. sommige leerlingen blijken meer kans te hebben om hun talenten te ontwikkelen dan andere. in de krant lees je dan dat kansen van leerlingen vooral samenhangen met het opleidingsniveau van hun ouders, een lage sociaaleconomische status, een migratieachtergrond of horen tot een culturele minderheidsgroep. daarmee wordt gesuggereerd dat onderwijs daar geen invloed op heeft. we willen in het onderwijs laten zien dat leraren er juist zeker toe doen als het gaat om kansengelijkheid. leraren kunnen in hun gedrag en in hun didactiek laten zien dat zij hoge verwachtingen hebben van hun leerlingen. dat heeft een positieve invloed op het leren en de motivatie van die leerlingen. de benadering vanuit hoge verwachtingen kan daarmee een bijdrage leveren aan betere kansen voor alle leerlingen, maar met name voor leerlingen die door hun thuissituatie niet zoveel kansen hebben als anderen. in deze rede gaat het over hoge- verwachtingengedrag van leraren en de manier waarop leraren daarmee invloed kunnen hebben op het leren en de motivatie al hun leerlingen. hoge verwachtingen gaan over u. iedereen heeft verwachtingen, van zichzelf of van anderen. hoge verwachtingen gaan over u als degene die verwachtingen laat zien of als degene die de verwachtingen van anderen (leraren, leidinggevenden, verzorgenden) ervaart. hoge verwachtingen gaan over nu. bij hoge verwachtingen denken mensen vaak aan de toekomst: mijn kind kan rechter worden. echter, hoge verwachtingen gaan over wat er hier en nu mogelijk is. lia voerman is lector didactiek (van de hoge verwachtingen) bij kenniscentrum talentontwikkeling en verbonden aan het instituut voor lerarenopleidingen van hogeschool rotterdam.