konkelen, streken uithalen, samenzweren zijn in een organisatie een alledaagse bezigheid. wie spant met wie samen? wie zijn er ‘twee handen’ op een buik? wie manipuleert wie, waartoe en hoe? mensen die vertrouwen op de formele verhoudingen, op het ‘nette’ spel, komen bedrogen uit. beslissingen komen niet alleen tot stand door rationele afwegingen van voor- en tegenargumenten. nee, het andere spel, het ondergrondse politieke machtsspel, is minstens even belangrijk. in dit boek geeft joep schrijvers inzicht in het politieke gedoe in bedrijven. hij beschrijft op ironische en zeer toegankelijke wijze de meest voorkomende gore streken. hij spoort de lezer aan om ‘politieker’ te worden. welke belangen streven mensen na? over welke machtsbronnen kun je eenvoudig beschikken? wat is je eigen niveau van ‘rattigheid’ ? hoe vind je de psychologische zwakheden van je tegenstrevers? hoe speel je hoog spel? op dit soort praktische vragen gaat de auteur in deze negatieve deugdenleer uitvoerig in. ook opponeert hij tegen de ‘verbraving’ in organisaties. veel medewerkers worden met managementtheorieen om de oren geslagen en aangespoord tot ontwikkeling, synergie, bezieling en meesterschap, terwijl hun ervaring daar haaks op staat: de ervaring van graaien, naaien en piepelen. hoe word ik een rat? is een uitzonderlijk boek, niet alleen door de stellingnamen, de anekdotes, het schaamteloze maar vooral ook door zijn stijl.