aquaducten vormden een van de meest karakteristieke bouwwerken van het romeinse rijk en zorgden ervoor dat steden, badhuizen en fonteinen op grote schaal van water werden voorzien. dit boek behandelt de werking van deze systemen: van bronnen en waterinname tot de aanleg van kanalen, tunnels en verhoogde bogen die het water over lange afstanden lieten stromen. je leert hoe romeinse ingenieurs rekening hielden met verval en waterdruk, welke materialen en bouwtechnieken zij gebruikten, en hoe onderhoud en beheer van de watervoorziening in de praktijk waren geregeld. ook komt aan bod hoe aquaducten samenhingen met de bredere infrastructuur van het rijk, zoals wegenbouw en stedelijke ontwikkeling. de inhoud van dit boek is met behulp van kunstmatige intelligentie gegenereerd en vervolgens redactioneel nagelopen op leesbaarheid en samenhang. zo krijg je een helder en feitelijk overzicht van een technische prestatie die eeuwenlang zijn nut bewees.