films vertellen, net als romans, meer dan alleen een goed verhaal. met hoe lees ik een film? ontdek je wat er nog meer uit een film te halen valt. iedereen die weleens een presentatie heeft gegeven kent het gezegde ‘een beeld zegt meer dan duizend woorden’. een foto of tekening kan snel en helder iets uitleggen. maar bij films, een doorlopende vertoning van beelden, gaat die vlieger niet altijd op. elke film is een verhaal, maar via beeld en geluid wordt vaak meer dan alleen dat verhaal verteld. zoals haar eerdere boek hoe lees ik? aan de hand van romanfragmenten en verhalen laat zien hoe literatuur werkt, zo laat lidewijde paris in hoe lees ik een film? zien hoe films werken. scenes uit verschillende films worden op onderwerp naast elkaar besproken. stukken uit the sixth sense – ‘i see dead people’ – worden vergeleken met scenes uit all of us strangers en the eternal daughter. sweet dreams wordt besproken naast triangle of sadness. paris laat zien wat een film bekend veronderstelt of wat de kijker zelf moet uitvogelen, en hoe dat een film kan maken of breken. natuurlijk is er volop aandacht voor die onderdelen waarin een film net zo werkt als een roman – denk aan metaforen, het effect van herhalingen – of juist uniek anders is – wat doet de camera, wat vertelt de muziek ons? aangevuld met een helder register en een lijst nuttige vaktermen achterin, hoopt dit boek het kijkplezier van de lezer te vergroten. over het werk van lidewijde paris ‘dit boek is geen gewone gids voor filmliefhebbers — het is een intellectuele en emotionele ontdekkingsreis die je leert om echt anders te kijken. met scherpe analyses, onverwachte invalshoeken en diepgaande inzichten onthult paris hoe films werken onder de oppervlakte.’ geke roelink, oud-directeur filmhuis den haag ‘lidewijde weet met humor en eruditie de gelaagdheid van de film samen met het publiek in woorden te vatten.’ saskia goldschmidt ‘lidewijde paris is zo iemand van wie je blij wordt. ze legt allerlei facetten van een film bloot in een onderhoudend vraag- en antwoordgesprek met de hele zaal. vol humor, speels en altijd inhoudelijk.’ teake oppewal, oud-directeur tresoar leeuwarden ‘paris is een kei in het aanstekelijk schrijven over literatuur. ze is als die leraar of lerares die je voor dat ene vak in vuur en vlam kon zetten.’ ***** hebban.nl