slecht nieuws krijgen is niet leuk, slecht nieuws vertellen ook niet. maar dat mag geen excuus zijn om mensen met een verstandelijke beperking informatie te onthouden over belangrijke gebeurtenissen in hun leven. het kan gaan om familieleden die overlijden, begeleiders die ergens anders gaan werken, ziekte in het eigen lichaam of gewoon een vakantie die niet doorgaat. de vraag is: hoe vertel je dit aan mensen die een ander begripsvermogen hebben en vaak een minder ontwikkeld tijdsbesef? en wie moet het eigenlijk vertellen? irene tuffrey-wijne ontwikkelde een leidraad die ze onder andere baseerde op de ervaringen van ruim honderd mensen met en zonder verstandelijke beperking die deelnamen aan haar onderzoek. ze laat zien hoe je belangrijke informatie begrijpelijk kunt maken door haar op te delen in kleine stukjes, waarbij je bewust kunt kiezen wanneer je wat vertelt. ze vindt het belangrijk dat alle mensen die een rol spelen in het leven van iemand met een verstandelijke beperking betrokken worden bij de situatie. en ze wijst erop dat er onder hen mensen kunnen zijn die zelf ook getroffen worden door het slechte nieuws, bijvoorbeeld als een gezamenlijke ouder overlijdt. de ondersteuning zou zich daarom ook op hen moeten richten. tuffrey-wijne is een engelse onderzoeker die in nederland opgroeide en haar loopbaan begon als verpleegkundige. deze nederlandse editie van haar boek is niet alleen een vertaling van de oorspronkelijke engelstalige, maar is ook aangepast aan de nederlandse situatie.