ik heb gesprekken gevoerd met mijn grootvader, na zijn overlijden. opa en ik waren altijd al zielsgenoten, en de dood is daar niet tussen gekomen. toen we voor het eerst contact hadden na zijn overgaan, was me meteen duidelijk dat het niet bij die ene ontmoeting zou blijven. ik zag toen de toekomst al, of toch glimpen ervan. mogelijkheden. kansverdelingen. het zijn ook zulke grote zaken die we te bespreken hebben; zo diepgaand en zo belangrijk voor mijn leven. hoe zouden we die in een gesprek hebben kunnen afhandelen? opa en ik hebben het uiteindelijk, in de loop van vele gesprekken, over ruimtetijd, de zeven hermetische principes, bewustzijn, kwantumfysica, het communiceren van informatie met geest, ziel en lichaam; maar ook over heartfulness, zen en de kracht van positief denken. ook fenomenen als displaced souls, touching communication, synchroniciteit, polariteit en vereenvoudiging komen voorbij. en openheid, seksualiteit, identiteit… kunnen zijn wie je bent. en geloof – zeker ook geloof. want uiteindelijk ontmoet ik hem in hem en omgekeerd: mijn grootvader in god en god door mijn grootvader. ik deel de kennis die ik zo heb opgedaan graag met je; altijd met de bedoeling om op te tillen naar een volgend niveau van begrijpen, weten en doen. ilke corijn