5 oktober 13.34 u. daar staat ze. eenzaam op het lege perron, in een franse stad. niet in iemands armen. niet haastig op weg naar de uitgang. ze staat alleen op het perron, haar koffer naast haar. tranen stromen over haar wangen. zo langzaam dat je ze kan tellen. de trein die haar hier bracht, raast steeds verder weg. op die trein ligt het enige op heel deze wereld waar anna nog iets om gaf: een boek met daarin een envelop met 23 brieven. dit is het verhaal van twee mensen. het is een liefdesverhaal. en het is er geen.