reginald moreels werkte als chirurg voor artsen zonder grenzen in de gevaarlijkste conflictzones, van somalie tot syrie. in halabja, irak, was hij een van de eerste ooggetuigen van de gruwelijke gifgasaanval die saddam hoessein op de koerden liet uitvoeren. op missie in sarajevo werd zijn wagen doorzeefd met kogels. de drama's zouden uiteindelijk leiden tot een persoonlijke woestijntocht, zijn innerlijke strijd tegen anorexia. moreels beschermt niet alleen de zwakken der aarde, hij bepleit hun zaak voor de mensen aan de macht. van 1995 tot 1999, tijdens de genocide in rwanda, bekleedde hij de functie van minister van ontwikkelingssamenwerking. hij discussieerde met president jimmy carter, yasser arafat en shimon peres, kofi annan, de dalai lama en paus franciscus. al meer dan een halve eeuw staat moreels oog in oog met genocide, armoede, structureel onrecht en politieke onwil. in het was mijn verdomde plicht vertelt moreels zijn verhaal zonder omwegen en met de verbetenheid die hem kenmerkt. over zijn frustraties van een wereld waarin dossiers vaak belangrijker zijn dan mensenlevens. over zijn eigen onrust en zijn nooit voltooide zoektocht. en over zijn onvermoeibare idealisme, zijn ethische plicht om altijd het goede te doen, ongeacht wie er op zijn operatietafel ligt.