het vogelkerkhof is de derde dichtbundel van kees ’t hart. poezie is voor hem een lokroep en een ritueel waarbij hij onge geneerd put uit lage en hoge mythen. met onder meer een ode aan de werken van lord lister, herinneringen aan mensen en dingen, en een wandeling naar het huis van de dichter, waar vogels een keer per jaar bij elkaar komen. banale en extatische epiek en lyriek vallen samen in zijn gedichten, in een toon van verlangen en geheim. hij staat voor de deur en roept doe open doe open ik ben het ik ben de dichter doe open je moet naar me luisteren je moet naar me luisteren ik vertel je alles over geluk en liefde en gelukkige dromen doe open ik ben het