brodeck heeft er niet om gevraagd. hij is door zijn dorpsgenoten uitgekozen om een verslag te schrijven over de anderer, een vreemdeling die enkele maanden eerder in het dorp is komen wonen. details zijn niet nodig, de feiten zijn genoeg. zolang maar duidelijk wordt dat de dood van de vreemdeling onvermijdelijk was. brodeck ontdekt al snel meer dan hij ooit kwijt zal kunnen in het verslag. hij besluit naast het officiele verslag een persoonlijk document bij te houden. al schrijvende wordt hij herinnerd aan zijn deportatie naar het kamp waar hij al zijn waardigheid verloor, en komt hij erachter wat zijn vrouw is aangedaan tijdens zijn afwezigheid. intussen hoort hij steeds meer gedempte stemmen, die hem doen inzien dat hij zelf misschien ook niet zo thuis is onder zijn dorpsgenoten als hij tot dan toe had gedacht. het verslag van brodeck is een parabel op de shoah waarin het woord ‘jood’ niet een keer voorkomt. haarscherp schetst philippe claudel tot welke gruwelijkheden mensen in staat zijn om zichzelf te redden, maar bovenal laat hij zien hoe liefde de kracht geeft om te volharden, tegen alle angst in. het verslag van brodeck is een intense roman, waarin claudel met zijn gevoelige en beeldende manier van vertellen de kern van het menselijk bestaan raakt.