vanaf het begin van het nieuwe millennium, toen vladimir poetin de macht overnam in rusland, zijn autoritaire leiders langzamerhand de wereldpolitiek gaan domineren. zelfverklaarde sterke mannen zijn aan de macht gekomen in moskou, peking, delhi, boedapest, ankara en washington. het zijn nationalisten en sociaal-conservatieven, met weinig tolerantie voor afwijkende meningen, minderheden en immigranten. tegenover hun onderdanen beweren ze op te komen voor de gewone man en in het buitenland presenteren ze zich als de belichamingen van hun naties. inmiddels opereren ze niet alleen in autoritaire politieke systemen, maar infiltreren ze ook het hart van de liberale democratie. in ‘het tijdperk van de sterke man’ laat gideon rachman op indringende wijze zien hoe en waarom deze nieuwe stijl van sterk leiderschap is ontstaan. leidt deze vorm van leiderschap automatisch tot oorlog of economische ineenstorting? en welke krachten kunnen deze sterke mannen in toom houden? is het tij eigenlijk nog wel te keren?