‘doe de ramen dicht,’ zuchtte zij, bijna onhoorbaar. ‘de ramen diht? het is hier om te stikken,’ had armand verwonderd geantwoord, terwijl hij marguerite voorzichtig weer te bed legde. ‘doe de ramen dicht,’ smeekte zij, en toen hij nog steeds aarzelde: ‘als ik je toch zeg, dat het daardoor binnenkomst?’ ‘het... wat...’ het werk van wijlen havank wordt met de regelmaat van een klok herdrukt en geen lezer zal dan ook hiaten in zijn schaduw-verzameling hoeven aan te wijzen. in zijn eerste boeken sloot havank zich nog angstvallig aan bij de toen heersende ‘orthodoxe’ traditie, gevestigd door edgar wallace en door een pionier als ivans, maar in zijn latere romans kreeg de humor van zijn persoonlijke taalgebruik hoe langer hoe meer de overhand. na havank’s dood wordt de serie voortgezet door de journalist-schrijver pieter terpstra, die door pers en publiek vrijwel onverdeeld is geprezen om zijn inlevingsvermogen in het hoogst merkwaardige zieleleven van de schaduw.