in ‘het protestdecennium’ vraagt vincent bevins zich af hoe het kan dat de vele protesten die plaatsvonden tussen 2010 en 2020 zo weinig verandering teweegbrachten. de arabische lente, occupy wallstreet, de opstanden in oekraine, chili en hong kong: bij al deze protesten bleef een revolutie uit, en soms hadden ze zelfs het tegenovergestelde effect. hoe kon dit gebeuren? en waar komt dit wereldwijde patroon vandaan? welke rol speelde de internationale media? en welke lessen kunnen we uit dit verhaal trekken? met journalistieke brille duikt bevins in het verhaal van tientallen protesten en opstanden, en beantwoordt hij deze vragen. hij interviewde honderden demonstranten en politici, en viel terug op zijn eigen ervaringen als persmedewerker. waren al deze opstanden mislukkingen, of misschien toch glimmertjes hoop? 'een boeiend boek.' - kleio