wie niet in staat is deel te nemen in een gemeenschap, of daaraan geen behoefte heeft omdat hij zichzelf genoeg is, maakt geen deel uit van een polis, en is dus ofwel een beest of een god. de opmerking van aristoteles (384-322 vc) is zijn politieke filosofie in een notendop. de mens is in zijn ogen niet alleen een verstandig, maar ook een politiek dier. dat deze door hem ontdekte soort nog altijd springlevend is bewijst het politieke dier. zeven hedendaagse essayisten nemen aristoteles vondst als uitgangspunt voor evenzovele onverwachte herontdekkingen. frank ankersmit, josine h. blok, midas dekkers, piet gerbrandy, bas heijne, luuk van middelaar en wouter vanstiphout doen een dappere poging het beest te temmen. met bijdragen van: aristoteles (het politieke dier), frank ankersmit (nasty, brutish and short - de vlucht van een politiek dier), josine h. blok (de rechtvaardige gemeenschap van aristoteles), midas dekkers (wormen en waarden - zo wordt elk dier een politicus), piet gerbrandy (in een stem te sterven - het dier dat kan zwijgen), bas heijne (man van het moment - drift naar aanwezigheid), luuk van middelaar (homo politicus - een dier dat van toeval leeft) & wouter vanstiphout (sprong over het heden - mythe en utopie van een onaangelijnd beest). dit is het derde deel in de serie correspondenties.