in een groot en wonderlijk bos leven het elfje zelfje, de vijf gompies, de zussen-tovervrouwen cherubijn en serafijn en een bont gezelschap bosbewoners – van vleermuis tot trol, van uil tot mol – vredig samen. tijdens een zachte zomeravond valt er boven het woud plots een hevig onweer uit de lucht. er flitst een flits, er klinkt een boink, en dan in de verte ook een … “oink”?! het gekke geluid komt uit een pluizig wezen met een klapperend oor, dat zielig uit zijn grote lila ogen kijkt en verlegen in zijn neus peutert. wie of wat is dit beest-zonder-staart dat maar onverstaanbaar blijft oinken? onze vrienden tuimelen in een dol avontuur dat hen leidt langs het muffe moeras, de tien grijze bomen en de webben waar spinnen wonen. tot voorbij de rand van het bos, waar het land van de enge sistemen ligt … met muziek en geluid, ratel en neusfluit gaan ze de strijd aan. met het oinkbeest maakt inge bogaerts een betoverend beeldverhaal van het muzikale sprookje dat elly nieman en rikkert zuiderveld in 1972 op lp uitbrachten. uren sleet ze als kind naast de grote, bruine luidsprekerbox in de woonkamer, luisterend naar het verhaal dat haar meevoerde, betoverde en haar hart veroverde. haar boek is een warme herinnering aan dat reizen en thuiskomen in de verbeelding, en een kleurrijke ode aan verhalen, de natuur en de kunsten als tegengif tegen de ontzieling.