het is 1993. ooit had ronny van de kieboom een vrouw, een kind en een eigen zaak. tegenslag, een voorliefde voor drank en een koppig karakter brachten hem van een nieuwbouwverkaveling naar de straten van antwerpen. hij slaapt onder gevonden vodden en lorren, probeert zijn maag en zijn zakken te vullen met kleine criminaliteit en lest zijn dorst in het nachtlicht, bij marie-louise, een cafebazin met een groot hart. kompanen half-zeven-donker, johnny cash en dikke freddy zijn samen met de jukebox en de vers getapte pinten de laatste houvast die ronny in zijn bestaan lijkt te hebben. de komst van de jonge getroebleerde straatmadelief nicky lijkt daar verandering in te brengen. maar de straat uit een mens krijgen is niet evident. het nachtlicht werpt een ontluisterende blik op de onderkant van onze samenleving. erik vlaminck schetst met mededogen en humor een scherp beeld van dak- en thuislozen die kansloos de rafelranden van onze maatschappij bewandelen.