'honderd jaar eenzaamheid op zijn indonesisch.' — david van reybrouck ‘mangunwijaya is een tovenaar.’ — dido michielsen ‘wat een fantastisch verhaal, ik heb het ademloos en in een vaart uitgelezen.’ — kester freriks het mysterie van mrs indonesia begint rond 1942, aan het einde van de ‘nederlandse tijd’ en vertelt over het beeldschone dorpsmeisje iin sulinda – later pertiwi of tiwi – dat met haar tante meereist om de was te doen in huize sukarno. daar is ze getuige van de proclamatie waarbij sukarno de onafhankelijkheid van het indonesische volk aankondigt. ze komt er ook in aanraking met vrijheidsstrijders en neemt uiteindelijk zelf ook actief deel aan de guerrilla. op een van haar tochten wordt ze door een nederlandse patrouille gevangengenomen. een ervaring die haar leven totaal zal veranderen. hoe deze pertiwi zich daarna in het postkoloniale indonesie weet te handhaven, wordt door rasverteller mangunwijaya op lichtvoetige wijze uit de doeken gedaan. tegelijkertijd is het een opmerkelijk meelevend verslag van mensen die verstrikt zijn geraakt in de grote maalstroom van indonesie’s moderne geschiedenis, en het is een blik van binnenuit, aangezien mangunwijaya zelf als chauffeur van commandant suharto (de latere president) ook aan de guerrillastrijd had deelgenomen.