hoe kunnen we ontsnappen aan de tweedeling mens-natuur? wat betekent natuurbescherming als we de natuur niet langer opvatten als de omgeving die ons omringt, en beseffen dat beschermen voortkomt uit paternalisme? in een vurig betoog voert baptiste morizot ons naar zijn antwoord. wij zijn deel van een weefsel van ‘het levende’: mensen en andere levende wezens, zoals bomen, planten en micro-organismen, die onderling samenhangen. iets wat groter is dan wijzelf kunnen we niet beschermen. wel kunnen we de omstandigheden creeren voor autonoom herstel. morizot hanteert de metafoor van het vuur: de biosfeer is in gevaar, maar staat niet in brand. ecologische niches met op de situatie toegespitste oplossingen vormen de gloeiende kooltjes die de leefomgeving haar levenskracht kunnen teruggeven. met concrete voorbeelden laat morizot het levende opvlammen. baptiste morizot (1983) is een franse filosoof. hij is verbonden aan de universiteit van aix-marseille. in zijn onderzoek en publicaties staat de relatie tussen de mens en andere levende wezens centraal.