het menselijk dier wordt bepaald door een aantal tragische beperkingen. hij is sterfelijk, kwetsbaar, gemankeerd; hij leeft in een wereld waarin verschillende waarden met elkaar botsen; en hij heeft het eigenaardige vermogen om vragen te stellen waar hij geen antwoord op krijgt. in het leven als tragikomedie betoogt tim fransen dat het komische niet een tegenpool is van het tragische, maar dat humor juist een alternatief perspectief biedt op ons onvermijdelijke falen. een perspectief dat ons in staat stelt solidariteit te voelen met onze medestuntelaars.