Het leed van de stoftor
Het leed van de stoftor
Niemand kent de stoftor, die in zijn eentje op de maan woont. Ver weg ziet hij alle andere dieren. Op een dag roept hij zomaar ‘het spijt me!’ door een toeter.
Elk dier dat die woorden hoort, denkt dat ze speciaal voor hem zijn bestemd. De neushoorn meent dat het nijlpaard het zei omdat die op zijn tenen trapte, de beer gelooft dat hij het net zelf zei toen hij alle taarten had opgegeten. Spijt is nergens voor nodig, volgens de woelrat, net als kiespijn, jeuk en koude voe¬ten.
Maar dan roept de stof¬tor alweer: ‘het spijt me dat ik heb geroepen dat het me spijt.’
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
War horse [prentenboek]
als op een dag alberts paard joey verkocht wordt aan het leger, wil albert zijn paard achterna. alb...
Van droom naar bedrijfsplan
in het boek: van droom naar bedrijfsplan ga jij aan de slag om je droom waar te maken. een eigen be...
In de spiegel
wat is het nut van stilstaan voor een drukbezet persoon in deze tijden van rennen, vliegen, vallen ...
Hoe papier gerecycled wordt
papier is een van de meest gerecyclede materialen ter wereld, maar wat er precies gebeurt tussen he...
