Het leed van de stoftor
Het leed van de stoftor
De stoftor woont op de maan. Niemand weet van zijn bestaan. Ver weg ziet hij alle andere dieren.
Op een dag roept hij zomaar door een toeter: ‘het spijt me!’ de dieren horen hem en elk van hen denkt dat die woorden voor hem zijn bestemd. De neushoorn meent dat het nijlpaard het zei toen die op zijn tenen trapte, de beer gelooft dat hij het net zelf zei toen hij alle taarten had opgegeten, en de eendagsvlieg kijkt omhoog: ‘bent u het die heeft bepaald dat ik maar een dag heb?’ terwijl de woelrat vindt dat spijt nergens voor nodig is, net als kiespijn, jeuk en koude voeten, overweegt de stoftor te roepen: ‘het spijt me dat ik heb geroepen dat het me spijt.’
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
De menschen koopen alleen boeken, welke ze noodig hebben
‘het vak van uitgever is vrijwel onbekend en is omgeven door romantiek en onbegrip.’ met deze studi...
Mijn vriend Sunny
‘mijn vriend sunny’ van kunstenaar en illustrator jake biggin is een ontroerende kennismaking met w...
High five for work-life
welzijn op het werk is geen modetrend. het is de stevige fundering waar succesvolle bedrijven vanda...
Miljardairsurfer
een overwerkte alleenstaande moeder uit new york city. een miljardairsurfer uit florida. kan het ti...
