'ze krijste niet en ze schoot niet als een roofkat op haar prooi af. de tengere jonge vrouw naderde de psychiater langzaam, zwijgend. mooi bijna, afgezet tegen de kille onpersoonlijkheid van de observatieruimte, met de spanning rond haar lippen en een lok van haar donkerblonde haar half voor haar gezicht. maar in haar ogen stond het duister van haar doel: hem vermoorden. met haar blote handen.' wanneer psychiater egge johannes de enige overlevende van een seriemoordenaar onder behandeling krijgt, wordt al snel duidelijk dat alleen zij kan vertellen wat de dader met zijn slachtoffers doet. zij is de laatste strohalm voor het politieteam dat probeert op het spoor te komen van deze gruwelijke moordenaar. maar ze is in shock. ze zwijgt als het graf. de tijd dringt, en de psychiater roept de hulp in van dominee lammert aslander. om een nieuwe moord te voorkomen zal hij tot het uiterste moeten gaan. letterlijk. 'van den berg schrijft goed en heeft met aslander een intelligent personage geschapen waar nog veel meer verhalen aan vast te knopen zijn.' - dagblad van het noorden