wat gebeurt er met een lichaam als het alleen maar naar een beeldscherm staart? wat glinstert er tussen de ruines van de eenentwintigste eeuw? dat onderzoekt maxime garcia diaz in deze spetterende debuutbundel. haar associatieve gedichten kronkelen, bedwelmen, ontregelen, en wortelen diep in het digitale, het feminiene en het hedendaagse. flarden van nieuwsberichten vermengen zich met academische theorie en uitgestorven webpagina’s uit de jaren nul. in haar poezie worden grenzen poreus – tussen lichamen, talen, stemmen – en is alles onzuiver. het is warm in de hivemind is een analoog internet, een papieren web, een bloederige rotzooi van popcultuur, ondode url’s en meisjeslichamen. een bruisend poetisch debuut waarin de taal welig tiert, over fantasie, gekte, woede, angst, en een spookachtige revolutie. deze meerstemmige maelstrom lijkt nog het meest op het internet zelf: grillig, gevaarlijk en vol van een duistere en vreugdevolle overvloed.