in dit hotel is er plaats voor elk gevoel. iedereen mag er zijn wie hij of zij is, de hotelmanager zorgt ervoor dat iedereen een plekje vindt. zo staat het hotel elke keer op stelten als woede gepasseerd is, maar checkt daarna altijd kalmte in. verdriet spreekt met een heel zacht stemmetje en laat af en toe het bad overlopen. en als er te veel gevoelens tegelijkertijd inchecken, boekt ook angst een kamer.lidia brankovic leert kinderen hun gevoelens te benoemen. daarnaast toont ze dat er altijd ruimte is voor alle gevoelens, en dat ze van voorbijgaande aard zijn.