er is een diepe droefenis neergedaald over het departement sociale psycholinguistiek van de brabantse universiteit. vanmorgen kwam het bericht binnen dat professor doctor proost, hoofd van de afdeling, is gestorven. een tragisch ongeval op weg naar het werk. xavier proost zal zeer gemist worden, als onderzoeker en docent, en als leider van de onderzoeksgroep. al ziet een enkeling ook wel nieuwe kansen. vooral voor zichzelf dan. marc swerts (1966) is schrijver, muzikant en wetenschapper. hij is vlaming, woont in belgie, maar is in nederland verbonden aan de universiteit van tilburg, waar hij onderzoek doet naar aspecten van non-verbale communicatie en prosodie. hij is getrouwd en heeft drie kinderen. 'het grote afscheid' is zijn zesde campusroman in een reeks over de brabantse universiteit. over de boeken van marc swerts ‘fraai en secuur gecomponeerd’ - marnix peeters ‘een levendige inkijk in het academische wereldje van de lage landen.’ spinvis ‘een uitstekend observator.’ brabants dagblad ‘als je erom kunt lachen, dan wordt zelfs de rauwste boon nog zoet.’ carel van wijk ‘briljant in alle ogenschijnlijke eenvoud.’ peter van bavel ‘een hilarische ode aan de altijd maar weer voortploeterende mens.’ david peeters ‘satire van de bovenste plank.’ leen raats ‘swerts zaait huiver.’ antal van den bosch ‘mijn favoriete auteur uit belgie sinds hugo claus.’ jim jansen - new scientist ‘alledaagse academische beslommeringen, met een vleugje bezonken ironie en een snufje hilarische banaliteit.’ jan renkema ‘dit boek is een vernieuwing in het genre van de campusroman, al was het alleen al maar door de aandacht voor niet-academici op een universiteit. de tekst heeft een heel aantrekkelijk ritme, het proza klinkt goed, en het is heel knap hoe de verteller moeiteloos en vaak ongemerkt van het bewustzijn van de een naar de ander overspringt. je wordt als lezer zo, langs al die lijnen, echt mee het verhaal in genomen.’ - marc van oostendorp