‘ziekmakend goed.’ – emma cline het goede kwaad belicht de kwetsbaarheid van het leven en de oncontroleerbaarheid van datgene wat ons juist heel dierbaar is. zoals een verdrietige vader die niet in staat is om met zijn zoon te communiceren, na een ongeluk dat hij uit onoplettendheid niet had weten te voorkomen; zoals een moeder die tevergeefs wacht op de terugkeer van haar dochter; zoals een vrouw die moe is van het leven, maar zich uit liefde gedwongen voelt het voort te zetten. onberispelijk, zwartgallig grappig, en absoluut schitterend is het goede kwaad, en de verhalen tonen ons een schrijfster op de toppen van haar kunnen. schweblin is een meester in het opbouwen van spanning en ze beroert en verontrust de lezer in gelijke mate. ‘het lezen van haar werk is een intense,bijna fysieke ervaring. bereid je voor om gebiologeerd, geboeid, doodsbang en veranderd te zijn.’ – helen phillips ‘de gebroeders grimm en frans kafka brengen een bezoek aan argentinie in schweblins duistere verhalen.’ – j.m. coetzee