in juni 2017 krijgt journalist ton damen de diagnose darmkanker. in eerste instantie lijkt het goed operabel, maar al snel blijkt het toch uitgezaaid naar de lymfeklieren. hij krijgt chemotherapie en gaat intussen door met zijn leven. gaandeweg worden de medische berichten slechter en verschuift zijn perspectief van curatief naar terminaal. hij verliest niet alleen zijn gezondheid, maar ook zijn baan en zijn huis. eind 2022 belandt hij in een hospice. met liefdevolle familie en vrienden en een proactieve levenshouding wint hij aan kracht, loopt hij het hospice weer uit en leeft hij in 2023 nog altijd. hij ziet de afgelopen jaren niet als een gevecht tegen kanker, maar als een morbide gezelschapsspel met onvrijwillige deelname, waarin kanskaarten en dobbelstenen het verloop bepalen en zijn (medische) medespelers handelen op grond van de vakjes waarop hij belandt. in het gezelschapsspel kanker beschrijft ton damen zijn ziektegeschiedenis en neemt hij de lezer niet alleen mee naar zijn ziekenhuisbezoeken, maar zelfs de spreekkamer van de artsen in. het is een persoonlijk en zeer informatief boek waarin damen probeert de ingewikkelde ziekte kanker te begrijpen. ‘ik zie jou de spreekkamer binnenkomen en ik zie de ziekte. maar wat voor impact het heeft als je weggaat, dat vind ik waardevol en indrukwekkend om te lezen. daarom steun ik ook heel erg dit boek.’ chirurg hendrik marsman, olvg amsterdam, tegen ton damen ton damen (1958) is meer dan veertig jaar journalist. hij begon bij het vrije volk en was daarna 34 jaar in dienst bij het parool, waarvan lange tijd als parlementair redacteur en economisch redacteur. is ook mede-oprichter van schrijversvakschool ’t colofon. hij debuteerde in 2022 met "verstoten. op zoek naar mijn biologische moeder".