in het geknetter in de sterren van jon kalman stefansson moet de kleine jongen die net zijn moeder heeft verloren een nieuw woord leren: stiefmoeder. ‘nu ga je het krijgen,’ zeggen zijn vriendjes als de jongen een stiefmoeder krijgt, en omdat zijn vader vaak weg is, vlucht de jongen met zijn tinnen soldaatjes in een droomwereld: hele legers helpen hem te strijden tegen zijn eenzaamheid. hij krijgt ook aandacht van zijn grootmoeder, die hem verhalen vertelt over haar ouders: de ondernemende overgrootvader die de familie tot aan de afgrond bracht en de overgrootmoeder die afsprak met een kapitein. in poetische zinnen vangt de volwassen verteller zijn jeugd en zijn familie. het geknetter in de sterren van jon kalman stefansson is een familieverhaal over liefde, tijd en onverbrekelijke banden. ‘jon kalman stefansson weet in het geknetter van de sterren het kinderverdriet schrijnend te vangen.’ – de groene amsterdammer ‘zonder je voorouders, lijkt stefansson te willen zeggen, had je niet bestaan, was je niet wie je bent. dus wil je begrijpen wie zij waren, in alle details. tegelijkertijd ademt zijn roman het besef dat elk mensenleven niet meer is dan ‘een komma in de geschiedenis’. erg waar. en erg knap. […] hoog tijd dat deze virtuoze ijslandse schrijver ook in nederland doorbreekt.’ – de volkskrant 'weer verbluffend mooi poetisch geschreven maar dit keer ook persoonlijk en heel dichtbij. [...] de ijslandse schrijver stefansson heeft de gave zo tastbaar te schrijven dat hij een nieuwe, rijke wereld tot leven wekt.' - zin 'fan-tas-tisch. zijn taal is zo poetisch, maar geestig. iets zo geniaals moois, zo begrijpelijk opgeschreven. magistraal geestig.' – lidewijde paris in nieuwsweekend over eerder werk: 'in zijn beschrijving van het ijslandse platteland is stefansson zoals gewoonlijk enorm in zijn element.' – trouw