onrustig dwaal ik door mijn huis, op zoek naar wat ik wilde gaan doen. dat hou ik niet lang vol, want ik struikel over allerlei spullen die mij afleiden. zoals mijn gitaar, ik was al bijna vergeten dat ik deze bezit. in een enthousiaste vlaag van ( .... wat eigenlijk?) heb ik het jaren geleden gekocht. en meteen een paar lessen erbij geboekt, ik wist tenslotte alleen maar welke kant voor moest. inmiddels kan ik volmondig toegeven: gitaarspelen kan ik niet. kletsen en de les verstoren lukt me dan weer prima! tijdens deze vrolijke gitaarlessen heb ik besloten om de volgende keer in een vlaag van enthousiasme een blaasinstrument uit te kiezen. dan moet ik wel mijn mond houden! oke, de gitaar sla ik op, in de kelderkast, voor de kerstspullen en achter het opblaasbad. dan zie ik opeens nog iets. in een stoffig hoekje ligt iets wat mij zeer dierbaar is! mijn eigen boekje “het huis van muts” en opeens weet ik wat me te doen staat .... ik ga weer schrijven! over mijn leven, mijn dagen, mijn weken, mijn nieuwe muzieklessen, mijn lief, mijn 2 zonen, mijn werk met peuters, enzovoort. mijn stukjes zijn vaak heel herkenbaar en vooral: gebaseerd op slechts een gedeelte van de waarheid!