nahum: allereerst valt het op: de profetie van nahum is de enige die wordt ingeluid met: het boek van de profeet nahum. daaruit blijkt: nahum heeft dit zelf opgeschreven, hij heeft het zelf onder leiding van de goddelijke geest, de ruach, gecomponeerd. de meeste andere profeten, eigenlijk alle andere profeten, spraken; hun woorden werden door hen mondeling doorgegeven. naderhand schreef men de woorden op; of de profeet zelf, of een schrijver, een secretaris. maar bij nahum was het anders: hij begon met schrijven. hij was een schriftelijke profeet. dit houdt in dat zijn tekst van meet af aan visueel was ingesteld: de bladspiegel was een prediking op zich. wie de tekst voor zich zag [en ziet], ziet een beeld; de tekst is een schilderij, een compositie; de tekst is een gestalte, een gebouw, een tabernakel, een tempel.