het boek van de huizen vertelt het levensverhaal van een man aan de hand van de huizen waar hij gewoond heeft. zijn verhaal springt van huis naar huis, van boven naar beneden, van noord naar zuid en door de jaren heen. elk huis vormt een stukje van de puzzel van een halve eeuw italiaanse geschiedenis. de verteller, ‘ik’ genaamd, is de jonge minnaar van een getrouwde vrouw in een flat in de provincie, een baby die achter een schildpad aan kruipt in een romeins souterrain, een echtgenoot in een appartement in turijn, een bohemien op een parijse zolder, een tiener die in een vakantiehuisje door zijn vader wordt geslagen en een jonge student die op een morsig matras slaapt. en soms is hij iemand die de deur van een lege woning achter zich dichttrekt. welke huizen bewaren stukjes van onszelf? welke geschiedenis vertellen zij? bewaren zij een herinnering aan ons en aan degenen die er voor ons leefden? bajani’s virtuoze roman toont alle verhalen die in de ogenschijnlijke stilte van de dingen besloten liggen. ‘andrea bajani verkent, zoals niemand eerder heeft gedaan, die plek in de wereld waar we het meest hebben ontdekt en het vaakst hebben liefgehad, waar we het meest zijn gekwetst en waar we, ten slotte, onszelf zijn geworden.’ sandro veronesi ‘een van de beste hedendaagse italiaanse auteurs.’ jhumpa lahiri