ruim twintig jaar, tot aan zijn dood in 1935, werkte pessoa aan dit ambitieuze prozaproject. het bleef echter, zoals zoveel titels van pessoa, onvoltooid en werd pas zevenenveertig jaar na zijn overlijden uitgegeven. het boek der rusteloosheid is het dagboek van een hulpboekhouder in lissabon, pessoa’s ‘heteroniem’ bernardo soares. zo quasi-kalm als de dagen van deze klerk zich op kantoor aaneenrijgen, zo rusteloos wordt zijn bestaan zodra hij door de straten van zijn absolute universum lissabon dwaalt of in een schrift zijn literaire notities neerpent. een kortere versie van het boek verscheen eerder als prive-domein in 1990.