in het beste uit onszelf zou hoofdpersoon lewis ferrell zichzelf als mislukt omschrijven. als stand-upcomedian brak hij nooit door en is hij gezonken tot het niveau van de toeristenkelders op c-locaties, en op sociaal vlak heeft hij weinig meer dan een serpent van een ex-vrouw, zijn bipolaire kat robin en een geniale dochter, die echter al zeven jaar vermist is. vastgekluisterd aan zijn pizzaverslaving en het smerige nest dat hij zijn huis noemt, berust hij in zijn depressie. tot zijn dochter amy als uit het niets weer ten tonele verschijnt en hem wakker schudt. wanhopig probeert hij de redenen van haar verdwijning te begrijpen, maar amy maakt het hem niet makkelijk en hij wordt gedwongen tot een wilde achtervolging door een new york waarvan het soms lijkt dat zij de enige twee overgebleven mensen zijn. de rest zijn geesten, vastgekluisterd aan hun telefoons en facebook-accounts. door die wereld, ingericht op efficientie, waar rust slechts een middel is om de productiviteit te verhogen, bewegen ze zich: twee gemankeerde mensen, die proberen vat te krijgen op hun emoties en zich te verhouden tot het leven. het beste uit onszelf is een diepgravende roman die laat zien hoeveel moed het vergt in deze tijd om te bestaan zonder jezelf te moeten bewijzen, en alles op z’n kop zet met een prangende vraag: zijn het de depressieven die ziek zijn, of is het de wereld?