in het begin van de melancholie betoogt ben schomakers dat we ons hoofd niet moeten afwenden van ons verdriet. immers, verdriet kan ons inzicht geven in wie wij zijn, maar ook in wat een mens is. in dit prachtige essay komen verschillende, zeer herkenbare facetten van onze omgang met verdriet en melancholie aan bod: de moeizaamheid van de troost, het geheugen van het verlangen, het dwepen met het tragische en het vrije-onvrije verder leven na het verdriet. een originele kijk op melancholie als hoopgevende bron van inzicht in de structuur van de ziel en het bestaan.