‘hebben en zijn’ van dimitri verhulst begint met de dood van malodot. na een fataal auto-ongeluk bevindt hij zich tot zijn verbazing in een kliniek waar hij eerst moet zien af te kicken van het leven alvorens hij volkomen dood kan zijn. mislukt hij hierin, dan moet hij zijn hele bestaan opnieuw ondergaan, van begin tot eind, op exact dezelfde manier. met een bont gezelschap van lotgenoten heeft hij groepstherapieen en hij voert individuele gesprekken met een raadselachtige counselor die hem ertoe probeert te bewegen die vuile verslaving aan het leven af te zweren. in ‘hebben en zijn’ werpt dimitri verhulst in geestige en fraaie bewoordingen licht op onze eindigheid; het is een roman die met geen andere te vergelijken valt, ook niet binnen het oeuvre van de schrijver zelf.